Öğretim İlke Yöntem ve Teknikleri Konu Anlatım Videoları

Öğrenme stili, bireyin öğrenmeye yönelik eğilimlerini ya da tercihlerini gösteren özelliklerdir ve bireye özgüdür. Öğrencilerin etkin ve verimli öğrenme biçimlerine sahip oldukları varsayımına dayanır. Öğretme – öğrenme süreçleri öğrenme biçimlerine bağlı olarak düzenlenmelidir. Öğretimin bireyselleştirilmesi öğrencilerin öğrenme stillerinin geliştirilmesine bağlıdır. Kolb’a göre öğrenme yaşantıya bağlı bir süreçtir ve genellikle yaşa, cinsiyete, kültüre ve başarı düzeyine göre değişiklik gösterir. Bilgi bütünüyle elde edilen ya da taklit edilen değil, zihinsel bir dönüştürme süreciyle edinilir. Öğrenme hem somut hem de soyut biçimde yaşantıya dönüştürülür. Bireyler bilgiyi hissederek veya düşünerek algılar, izleyerek ve yaparak işlerler. Öğrenme stilleri – biçimleri dört türlüdür. 

Somut yaşantı / hissetmeye dayalı: Öğrenciler önyargı oluşturmaksızın yeni yaşantılara açık olmalıdır. Öğrenme hissederek, sezerek ve dokunarak oluşur. Bu öğrenme biçiminde yaşantı ve problemlerle kişisel olarak ilgilenmek ve hissetmek, düşünmekten daha önemli görülmektedir. Kuram ve genellemeler yerine o anki gerçeği karmaşıklığı ve tekliği dikkate alınır. Problemlerin çözümünde sistematik ve bilimsel bir yaklaşım yerine sezgilere dayalı bir yaklaşım tercih edilmektedir. Bu öğrenme biçimine sahip olan kişilerin;

Diğer bireylerle birlikte olmaktan mutlu olduklarını, grup çalışması ve tartışmalara katılmaktan hoşlandıklarını ve bu konularda oldukça başarılı olduğunu,

Girişken, yeni görüş ve düşüncelere açık olduğunu,

Araştırma ve incelemeye hazır ve istekli olduklarını,

Keşfederek öğrenmekten hoşlandıklarını,

Meraklı olduklarını,

Yeni fikirler üretebildiklerini,

Yeni deneyimlerden öğrendiklerini,

Sistemli olmadıklarını belirtmiştir.

Yansıtıcı gözlem / izlemeye dayalı: Öğrenen yaşantılarını çok boyutlu gözlemleyebilmeli ve yaşama aktarabilmelidir (yansıtabilmelidir). Öğrenme izleyerek (gözleyerek) oluşur. Bu öğrenme biçimi düşünce ve olayları dikkatlice gözlemleyerek farklı görüş açılarından değerlendirme süreci üzerinde odaklanmıştır.

Pratik uygulamalar yerine olayın özünü kavrayan; doğru nedir, nasıl oluşur? Gibi sorulara yanıt arayan,

İçedönük olan,

Fikirlerin oluşmasında kendi duygu ve düşüncelerine güvenen,

Karar vermeden önce dikkatle gözlem yapan,

Farklı bakış açılarından bilgi sağlamaya çalışan,

Sabırlı, tarafsız ve dikkatli düşünerek karar verme konularında başarılı olan bireylerdir.

Soyut kavramsallaştırma / düşünmeye dayalı: Öğrenme gözlenilenlerin mantıksal olarak sağlam kuramlara dayalı olarak oluşturulan kavramlara dayanmalıdır. Mantık, kavramlar ve düşünceler duygulardan daha önemlidir. Genel kuramlar geliştirme ve bir problemin çözümünde bilimsel yaklaşım önem kazanmaktadır. Birey, düşünce ve olayların mantıksal analizini yaptıktan sonra harekete geçmektedir.

Sistematik planlar yapma konusunda başarılıdır,

Fikirlerin mantıksal analizini yapar,

Açık ve iyi yapılandırılmış fikir sunumu yapar,

Tümdengelim yöntemiyle düşünür.

Aktif yaşantı / yapmaya ve yaşantıya dayalı: Problem çözerek, etkinlikte bulunarak, karar vererek bilgiyi oluşturmalıdır. Öğrenme yaparak – yaşayarak oluşur. Bireyler çevrelerini etkileme ve durumlarını değiştirme özelliğine sahiptir. Bu öğrenme biçiminde izlemekten çok pratik uygulamalar yapma, mutlak gerçek yerine işe yarayanı benimseyip diğerlerini reddetme söz konusudur. Birey, başladığı işi tamamlama v e hedeflerine ulaşmak için risk alma konusunda duyarlı ve başarılı olmaktadır.

Yaparak öğrenir,

Risk alır,

Dışa dönüktür,

Yaptıklarının sonucunu görmek ister,

Geribildirim alır ve uygular,

Projeler ve kişisel öğrenme aktiviteleri yapar.

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here