Öğretim İlke Yöntem ve Teknikleri Konu Anlatım Videoları

Vico – Kant, Hegel, Dewey, Kelly, Vygotsky, Bruner, Piaget, Barlett. Glasersfeld.

Geleneksel eğitim yaklaşımında olduğu gibi bir tek kaynağa, ders kitabına bağlı kalarak herkesin aynı bilgileri aynı şekilde tam olarak öğrenmesi mümkün değildir. Öyleyse öğretmen, öğrencinin sadece ne öğrendiğiyle ilgilenmemeli nasıl öğrendiğiyle de ilgilenmelidir. Eğitimde bireylerin daha çok düşünmeyi, anlamayı, kendi öğrenmelerinden sorumlu olmayı ve kendi davranışlarını kontrol etmeyi öğrenmeleri gerektiğini vurgular. Dolayısıyla yapılandırmacı yaklaşımın temelinde insanların kendi bilgilerini yine kendilerinin yapılandırması gerektiği görüşü yatar.

Öğrenme olayını öğrenen açısından inceleyen yapılandırmacılık, öğrenenin bilgiyi nasıl yapılandırdığıyla ilgilenmektedir. Öğretmen ise, öğrenenlerin bilgiyi anlamlı bir şekilde yapılandırması için rehberlik eder. Öğretmen öğretmez, deneyimler yaşatır. Öğrencilere neden – sonuç ilişkisi kurabilecekleri, bilgiyi yeniden yapılandırabilecekleri bir ortam sağlar. Her insan farklı yollar, yöntemler, stratejiler ve taktikler kullanarak farklı bilgiler elde edebilir. Her seferinde onları yeniden oluşturabilir, oluşturmalıdır da. Bu nedenle bilgi deneysel, subjektif ve bireyseldir. Bu, yaşam boyu sürer. O nedenle eğitim yaşam boyudur. Yalnız okullarda olup biten bir iş değildir. Eğitimde önemli olan, bilgiden çok onu elde etme yoludur. Piaget’nin zihinsel gelişim kuramı üzerine kurulmuştur. Öğrenciye deneyim kazandırılması ve onun bu deneyimler üzerinde düşünmesi sağlanır. Temel kavramlar etrafında öğrenme önemlidir ve ilgi uyandıran sorunlar önemli yer tutar. Öğrencilerin görüş açıları ve öngörülerine göre öğretim programı benimsenir. Süreç değerlendirmesi yapılır. Kısaca, öğrencinin düşünmesi, yorum yapması, çıkarımlarda bulunması ve karar vermesi üzerinde durur. Değerlendirme işlemine öğrencinin kendisi de katılır. Geleneksel ölçme ve değerlendirme yöntemleri yerine gözlem, görüşme, öğrenci günlükleri, çizimler, posterler, kavram haritaları, açık uçlu sorular, portfolyo, performans değerlendirme ölçekleri (rubrikler) gibi öğrencinin tüm etkinliklerini dikkate alan ölçme yöntemleri kullanılır.

         Yapılandırmacı Kuramın Temel İlkeleri ve Özellikleri

  • Yaşam sürekli değişmektedir. Bu nedenle bilgi de sürekli olarak kendini yapılandırmak zorundadır. Değişen bir gerçekte, mutlak ve değişmez bir doğru olamaz.
  • Bilgi hazır olarak alınmaz, bizzat bireyin kendisi tarafından oluşturulur, yapılandırılır.
  • Öğrencileri, ilgi uyandıran problemlerle konuya yöneltmek, yani öğrencilerin dikkatlerini o konuya çekecek problemleri gündeme getirmek gerekir.
  • Her insan bir diğerinden farklıdır ve yaşamı farklı değerlendirir. Bu nedenle herkes için geçerli tek bir öğrenme yolu yoktur.
  • Öğrenmelerin değerlendirilmesini öğretim süreci bağlamında ele alınır. Çoklu değerlendirme teknikleri kullanılır.
  • Bilişsel kuramlarda nesnellik ön planda iken yapılandırmacı anlayışta öznellik ön plandadır.
  • Eğitim yaşam boyudur, sadece okulla sınırlı değildir.
  • Eğitimde önemli olan bilgi değil, bilgiyi edinme yoludur. Yani öğrenmeyi öğrenmedir.
  • Öğrenme aktiviteleri ve öğretim, önemli konular etrafında toplanır. Eğitim programları temel kavramları vurgulayarak, bütünü parçaları ile sunar (tümdengelim). Öncelik temel kavramların öğrenilmesidir. Diğer kavramlar bu kavramla ilişkilendirilerek öğrenilir.
  • Genellikle birincil bilgi kaynakları kullanılır:
    • Birincil bilgi kaynakları: Öğrencinin kendi yaşantısıyla gözlediği, deneyimler yaşadığı süreçlerle elde ettiği bilgi kaynaklarıdır. Örneğin deneyler, işlenmemiş veriler, gerçek modeller, arşivler, gözlem verileri birincil bilgi kaynağıdır.
    • İkincil bilgi kaynakları: Kullanımı birincil veri kaynaklarına göre daha azdır ancak gerekli durumlarda kullanılabilir. Öğretim sürecinde sunulan ve başka kişiler tarafından oluşturulan bilgileri içeren kaynaklardır. Kitaplar, internet, eğitim yazılımları, öğretmen vb.
  • Önceden öğrenilmiş olanlar, bu modelde çok önemlidir.
  • Önceden öğrenilenlerin yeterliliği sınanmalıdır.
  • Bu modelde belirsizliğe ve karmaşıklığa yer vardır.
  • Öğrenme yeni keşiflere götürür.
  • Bireysel farklılıklar önemlidir.
  • Demokratik bir ortam söz konusudur.
  • Herkes kendi öğrenmesinden sorumludur. Öğrenenler kendi öğrenmelerine etkin olarak katıldıklarında bilgi kalıcı olur.
  • Çok boyutlu düşünebilmeyi sağlayan, bilişsel çelişkileri ortaya koyan ve bireysel anlamın oluşmasını destekleyecek etkinlikler düzenlenmelidir. Bu bağlamda, yazılı ve sözlü iletişim yanında bilginin farklı açılardan yeniden yapılandırılmasına yönelik bilişim teknolojileri kullanılarak farklı ortamlar ve sunumlar gerçekleştirilmelidir.
  • Öğrenme, etkin olarak problem çözme, proje, işbirliğine dayalı öğrenme, rol oynama / drama ve eleştirel düşünmeye dayanır.
  • Öğrencilere neden – sonuç ilişkisi kurabilecekleri deneyimler sağlanır.
  • Öğrenciler soru sormaya teşvik edilir, soruların niteliği yükseltilmeye çalışılır. Öğrencilerin geleceğe yönelik olarak tahmin yapmaları ve hipotezler ortaya atmaları özendirilir.
Yapılandırmacı Öğrenme Faaliyetlerinin Beş Aşaması (5E Öğretim Modeli)

Yapılandırmacı anlayışı temele alan bir modeldir. Yeni bir kuramın öğrenilmesinde veya bilinen kuramın daha derinlemesine anlaşılmasına çalışan doğrusal bir süreçtir. 5 aşamadan oluşur:

  1. Giriş (Engage): Bu kurama göre öğrenme faaliyetlerine başlarken önce öğrencilerin dikkatlerini çekmek gerekir. Soru sormak, bir problemi tanımlamak, ilginç bir olayı anlatmak gibi yöntemler kullanılabilir. Ön bilgilere erişim sağlanır, merak uyandırılır ve öğrencilere “neden?” sorusu sorulur. Öğrenciler öğrenme isteği konusunda motive edilir.
  2. Keşfetme (Explore): Öğrencinin en aktif olduğu aşamadır. Öğrenci öğrenme görevini yaparken aktif olacak, öğrenme materyalleri ile doğrudan etkileşime girecek ve sonuca kendisi gidip, keşifleri kendisi yapacaktır. Bu süreçte öğretmen, rehberlik ederek yönlendirici rol üstlenecektir. Öğrencilere mevcut kavramların, yöntemlerin ve becerilerin tanımlandığı ve kavramsal değişimin kolaylaştırıldığı ortak etkinlikler sağlanır. Laboratuvar etkinlikleri yapılır ve öğrenciler birlikte çalışır. Kendi kararlarını kendileri verir, problem durumunda soru ve fikir üretirler.
  3. Açıklama (Explain): Öğrenme sürecinde öğretmen anlama düzeyini ve olası yanlış anlamaları göz önüne alarak zaman zaman çeşitli açıklamalar yapmalıdır. Öğrencilerin aktif katılımı ve araştırmalarının belli bir yönü üzerindeki dikkatlerine yoğunlaşır. Kavramsal anlama yeteneklerini, bilimsel süreç becerilerini ya da tutumlarını gösterme şansı verir. Öğrencilere ulaştıkları yargılar konusunda sorular sorulur, araştırma yürütülür ve daha fazla soru üretilir. Yeni tanımlar araştırılır.
  4. Derinleştirme (Bilgiyi Anlamlandırma) (Elaborate): Öğrenciler öğrendikleri kavramları genişletmekte, diğer kavramlarla ilişkiler kurmakta ve bilgilerini gerçek yaşamda kullanmaktadırlar ve böylece bilgilerini daha anlamlı hale getirmektedirler. Yeni deneyimlerle öğrenciler kendi dünyalarını yaratır.
  5.  Değerlendirme (Evaluate): Öğrenciler kendi oluşturdukları anlayışı değerlendirme konusunda cesaretlendirilir. Hem öğretmen hem de öğrenciler kendilerini değerlendirme fırsatı bulur. Bu eğitim anlayışına göre, öğrenme anlık bir olay olmaktan çok bir süreçtir. Bu nedenle öğrenmelerin değerlendirmesinde süreç esas alınmalı, sonuca odaklanıp, sonuçta yapılan tek bir sınavla öğrenme değerlendirilmemelidir. Değerlendirmede, öğrenci merkezli bir anlayış kabul edilmeli ve öğrenciler değerlendirme sürecine katılmalıdırlar. Öz değerlendirme, öğretmen gözlemi, performans değerlendirme, portfolyo, rubrik kullanılır.

Öğretim İlke Yöntem ve Teknikleri Konu Anlatım Videoları

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here